Deze moeder is erg blij met de koe die is geschonken door een weldoener uit Nederland

Geef een
KOE cadeau

en help een gezin met een
gehandicapt kindje
in Kyrgyzstan.

ZIEKTEBEELDEN

Een groot aantal ziektebeelden, beperkingen of afwijkingen komen vaak voor in Kyrgyzstan.
We hebben op onze site een paar veelvoorkomende ziektebeelden of aandoeningen beschreven.
Met name Cerebrale parese komt heel vaak voor in ontwikkelingslanden.

Dat heeft met de medische zorg te maken.

Veel zwangere vrouwen krijgen geen of nauwelijks medische zorg, in elk geval niet zoals het bij ons geregeld is.
Dat betekent dat er tijdens de zwangerschap al iets mis kan gaan met het kindje.

Verder komt het vaak voor dat het kindje zuurstof gebrek krijgt tijdens de bevalling waardoor er hersenbeschadiging kan optreden.

Handifobie

Een fobie is een ziekelijke angst. Voor pleinen, spinnen of het getal dertien – triskaidekafobie. Er zijn ruim 500 soorten fobieën geïnventariseerd. Maar eentje ontbreekt op de lijst: handifobie. Dat is de angst voor mensen met een lichamelijke en/of verstandelijke handicap. Vooral in ontwikkelingslanden is handifobie wijdverbreid. Zij leidt tot verwaarlozing, uitsluiting en het brandmerken van kinderen met een beperking.

Eén miljard mensen op deze wereld leven met een handicap, dit is 15% van de hele wereldbevolking. Van deze miljard mensen leeft 80% in een ontwikkelingsland en onder de armoedegrens (een inkomen van <1,25 dollar per dag).

Bijna 200 miljoen mensen met een handicap worden ‘uitgeschakeld’ van het dagelijks leven door de grote barrières die ze tegen komen. Bij deze barrières kan gedacht worden aan fysieke barrières zoals het betreden van gebouwen of het niet kunnen reizen met de bus. Of onvoldoende toegang tot de gezondheidszorg, school of werkvoorzieningen. Maar ook discriminatie/stigma door onwetendheid en tekort aan kennis over handicaps vormt een barrière. Zo gaat bijvoorbeeld 90% van alle kinderen met een handicap in ontwikkelingslanden niet naar school en is ruim 80% van de volwassenen met een handicap werkloos.

Meer informatie is hier te lezen, in het rapport van de WHO over ‘disability’.

Hoe is het te leven in een ontwikkelingsland met een handicap?

Als gevolg van alle bovengenoemde barrières raken mensen met een handicap vaak geïsoleerd van de maatschappij. 
Stigma over mensen met een handicap heerst in veel landen, met name in ontwikkelingslanden is dit een groot issue. Door schaamte en angst voor reacties van de omgeving worden kinderen met een handicap vaak door hun familie binnen in huis gehouden, verstopt voor de maatschappij. Daardoor krijgen ze geen kans om naar school te gaan, vrienden te maken en zich verder te ontwikkelen. 

Wat is nu het probleem?

Vaak kijken mensen alleen naar de beperking van een persoon in plaats van zijn of haar mogelijkheden. Mensen met een handicap worden daardoor vaak hun grondrechten en mogelijkheden ontzegd, waarna zij groot risico lopen om in extreme armoede te vervallen. Armoede en handicaps vormen samen vaak een vicieuze cirkel. Als men in extreme armoede leeft is de kans om geboren te worden met een handicap, of tijdens je leven een handicap te krijgen, statistisch groter vergeleken met mensen die wel geld hebben en daarmee ook toegang hebben tot onder andere gezondheidszorg. Andersom is het ook zo dat wanneer iemand een handicap heeft en in een ontwikkelingsland woont, de kans om in armoede te vervallen groter is in verband met slechte toegang tot school en werk.

Aansluitend aan bovengenoemd probleem kunnen 50% van alle handicaps voorkomen worden. Onder andere door betere toegang tot gezondheidszorg, educatie (kennis) en schoon drinkwater. Dit houdt dus in dat de helft van de mensen met een handicap in ontwikkelingslanden niet met een handicap hadden hoeven leven.