Deze moeder is erg blij met de koe die is geschonken door een weldoener uit Nederland

Geef een
KOE cadeau

en help een gezin met een
gehandicapt kindje
in Kyrgyzstan.

Hoe het begon

In 2005 vertrekt Pepijn Trapman naar Kyrgyzstan om als vrijwilliger voor de ontwikkelingsorganisatie VSO. Hij werkt mee aan een project die de ontwikkeling van thuiswonende gehandicapte kinderen binnen arme gezinnen moet verbeteren. Pepijn bezoekt hiervoor vele bergdorpjes en gezinnen. Allemaal hebben zij hun eigen verhaal. Dit is er één van …

 Baboesjka en Timoer

Pepijn ontmoet op een dag Baboesjka (= Russisch voor ‘oma’). Zij zorgt voor haar negenjarige kleinzoon Timoer, die meervoudig gehandicapt is. Oma vertelt aan Pepijn dat haar zoon zich zo schaamde voor zijn pasgeboren zoon Timoer, dat hij op de dag van zijn geboorte is weggegaan en nooit meer is teruggekomen. “Maar hij is nog altijd welkom. Vast, hij komt nog een keertje langs,” aldus oma.

Het hebben van een handicap is in Kyrgyzstan een groot taboe. Vaak verlaat de man zijn gezin. De moeder van het kind staat er dan alleen voor. Ze wordt tevens verstoten door de dorpsgenoten.

Baboeskja vertelt, dat ze elke ochtend naar het bos ging om hout te sprokkelen. Als het in de winter 26 graden vriest, dan moet de kachel wel branden. Elke dag moest ze verder lopen met de bossen takken op haar rug. Het hout dichtbij raakte immers op. Na het sprokkelen ging ze op zoek naar werk. Op haar oude leeftijd was dat lastig, maar niet werken betekende geen eten.

Na een poosje stilte bloeit oma op. “Maar dat is verleden tijd, want een weldoener heeft mij een koe gegeven,” vertelt ze Pepijn. “Dankzij deze koe kan ik na het hout sprokkelen thuis blijven en voor Timoer zorgen. Van de melk die de koe geeft maak ik producten die ik verkoop. Dat is voldoende om van te leven. Ik blijf verder de hele dag thuis. Dan masseer ik de spieren van Timoer, doe ik spelletjes met hem en probeer ik hem wat woordjes te leren. Hij ontwikkelt zich langzaam maar zeker.”

“Onlangs kwam zelfs de buurman langs”, vertelt oma. Ze had de buurman sinds de geboorte van Timoer niet meer op bezoek gehad. Maar nu had ze een koe, in Kyrgyzstan een waardevol bezit, en voor de eigenaar van een koe heeft men respect. De buurman wil nu graag af en toe de koe melken en ondertussen speelt zijn zoon met Timoer.

Met eigen ogen ziet Pepijn wat voor positieve gevolgen het hebben van een koe heeft voor deze gezinnen. Zo praktisch, zo tastbaar en zo concreet!

 Nog meer gezinnen helpen

Pepijn besluit zijn eigen koeienproject op te zetten. Samen met collega’s, vrienden en familie zamelt Pepijn na zijn terugkeer in Nederland (2007) via allerlei ludieke acties geld in om koeien aan te kopen voor gezinnen met een inwonend gehandicapt kind in Kyrgyzstan.

Om de continuïteit van het koeienproject te waarborgen wordt in februari 2008 een vast contactpersoon ter plaatse aangesteld die door de ouders van Pepijn wordt gefinancierd. Deze contactpersoon wordt verantwoordelijk voor de aanschaf van koeien op de lokale veemarkt voor geselecteerde gezinnen met een inwonend gehandicapt kind. Het geld wordt ingezameld in Nederland.

 Oprichting Stichting Geefeenkoe.nl

Op 26 november 2008 wordt Stichting Geefeenkoe.nl opgericht, opdat nog meer mensen bij de acties betrokken kunnen worden. Pepijn is inmiddels regiomanager voor Centraal-Azië bij ICCO en werkt sinds 2012 vanuit Kathmandu, Nepal. De afgelopen zeven jaar hebben we aan 350 gezinnen een koe kunnen doneren met hulp van drie lokale medewerkers.